Dikke Toos

Mijn oma kwam terecht op Katendrecht, één van de beruchtste hoerenwijken van Nederland. Toen ik haar, ergens rond 1952, bewust leerde kennen, was ze wat men noemt een ‘hoerenmadam’,  hetgeen inhield dat ze kamertjes verhuurde aan meiden die men nu netjes prostitué noemt. Waarschijnlijk is ze niet gestart als madam …

Ik was er graag! Bij mijn oma bedoel ik. Wij, de kleinkinderen, mochten haar geen Oma of Opoe noemen, dat vond ze zo oud klinken. We moesten maar Moemoe zeggen. Ze was altijd aan het koken, met veeeeeeeeeeeel knoflook en de ‘meiden’ liepen bij haar in- en uit. Daar waren Klaartje Douwreet, Brabantse Corrie, Schele Agaath etc. Mijn oma had de bijnaam Dikke Toos.

De meiden zaten bij oma in de woonkamer, tikten op de ramen als er een man voorbij liep en klikten met hun tong, gepaard gaande met een knipoog. Soms kwam er reactie en verdween de dame in kwestie naar haar eigen kamertje. Na zo’n minuut of twintig kwam ze dan terug, stopte een tientje in het laatje bij oma en ging weer voor het raam zitten. Oma schreef iets in een boekje en klaar was Kees (of Gerrit, of Henk, of weet ik veel wie). In die tijd was ik een jaar of 6 en zo groen als gras. Wist ik veel wat die meiden deden … Op een dag – ik was samen met mijn moeder daar op bezoek – moest ik plassen. Oma, sorry Moemoe en mama waren in dik gesprek verwikkeld dus ik open een deur en hoor een enorme gil! Tssssssssssss, stoor ik Schele Agaath met een bezoeker. Verkeerde deur … Later vroeg ik waarom Agaath met haar man aangekleed in bed lag. Toen ik zo’n jaar of 10/11 kreeg ik het een beetje door. Ik had in die tijd al niet echt een kleine meisjes figuurtje meer dus erfde nogal wat kleding van vooral Corrie die regelmatig met een taxi!!!! uit winkelen ging. Ook stuurde de ‘meiden’ me wel eens om een boodschap. Ik werd dan weggestuurd met vijf gulden voor een pakje sigaretten en een doosje condooms. Er was dan altijd minstens een gulden over, die was voor mij …

Ooit erfde ik zeven slipjes met de namen van de dagen er op. Later, toen ik getrouwd was (jaja ons Zeeuwen bin zuunig) had ik ze nog. Eén voor een verdwenen die dingen van de waslijn tot ik alleen nog maar maandag en donderdag overhad … zeker geen fijne dagen voor de dief?

Dan het moment dat mijn moeder bij oma vandaan een doosje condooms meenam, voor eigen gebruik. De andere dag stond oma gillend onder aan de trap. “Anna! Je hebt die regenjassen toch nog niet gebruikt!!!!”. En ja, dat had Anna wel. Oma trok zich de haren uit d’r hoofd. En zei: “het waren klappers”. Ook hier mag duidelijk zijn wat werd bedoeld. Oma zwoor dat ze 10 jaar geen drank meer aan zou raken als mijn moeder onverhoopt zwanger zou zijn. En mijn moeder was natuurlijk zwanger (want dat werd ze al van de wind). Het resultaat was mijn zusje én oma 10 jaar niet gedronken hebben. Op de dag af beende ze naar de kroeg en liet zich vollopen.

Ook kan ik me herinneren dat ze (eveneens met een taxi) even langs kwam om mij een gigantisch grote looppop cadeau te geven. Jullie snappen wel dat ik heel erg blij was. Tot mijn moeder zei: “en de andere twee kinderen dan?”. Oma, soms simpel als ze was zei: “nou, die krijgen later wel wat”. Oma vertrok, mèt pop, mijn moeder boos, en mijzelf jankend achterlatend.

In de periode dat mijn moeder veel ziek was (en eigenlijk was ze dat altijd) kwam ze, wéér met een taxi, bij ons langs om een biefstukje brengen om aan te sterken. Ze bleef altijd maar even, onrustig als ze was (heb ik het van haar?) en verdween weer met dezelfde taxi.
Tot ze door had dat mijn moeder ’s avonds dat biefstukje bakte en verdeelde onder de (toen nog) 5 kinderen, pa wilde niet …
Ze bleef nog steeds die biefstuk brengen maar bakte het zelf, joeg ons de deur uit en wachtte net zo lang tot mijn moeder het op had. Mijn moeder met een schuldgevoel achterlatend (heb ik dat van háár????).

Ach ja, mijn oma. Ik kan nog veel meer vertellen. Toen mijn moeder bij haar kwam moest mijn moeder natuurlijk ook centjes verdienen hè. De enige ‘decent jobs’ die er zo kort na de oorlog waren, was smokkelen; want er was kort na de oorlog overal gebrek aan. Dat smokkelen deed mijn moeder altijd samen met haar zus. Vooral Belgische shag, nylons, luxe ondergoed etc. Plus schoonmaken in de kroeg of hand en span diensten voor de ‘meiden’. Mijn moeder spoelde ook condooms, samen met haar zus, kokhalzend boven het fonteintje. Even opnieuw in-talken, oprollen en dan konden de ‘meiden’ er weer tegen aan. Vanzelfsprekend ging dat wel eens fout en menige meid werd zwanger. Voor oma geen probleem. Abortus was bij haar not done en de meid die het wel waagde stond op straat.
Ik herinner me nog dat Brabantse Corrie (of was het Cockie?) zwanger was. Die werkte zo lang het mogelijk was. Dan kreeg ze van oma ‘dispensatie’ en mocht blijven wonen in het kamertje tot het kindje was geboren. Voor kleertjes, dokter, verloskundige, voedsel etc. werd gezorgd. Na de geboorte ging, na een aantal weken, het kindje naar familie in Brabant en Corrie weer aan het werk. Natuurlijk had Corrie maanden geen inkomen maar dat was voor oma geen probleem.

Er komt steeds meer bovenborrelen … Maar dat gaat ze niet doen hè. Ik ben trots op mijn Oma die zich in moeilijke tijden staande heeft weten te houden met zaken die voor velen verwerpelijk zijn. Want ze was een goed mens met een groot hart!

 © – een kleindochter.

[weer terug naar boven]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Een reactie op Dikke Toos

  1. Bart Mees zegt:

    Mooi verhaal over mijn moemoe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s